Koudere aarde (5)

  Column
Foto: Tom van Ooijen

Door Ton Koppenol

De voorbije septembermaand was met 14,7 graden iets warmer dan normaal. Vorige week zag het er nog naar uit dat we de kaap van 15 graden wel zouden gaan overschrijden maar m.n. de zeer koude laatste 2 nachten gooiden roet in het eten. In De Bilt wist de temperatuur op 30 september 's ochtends vroeg te dalen tot -0,1 graden en bij Enschede werd het zelfs -1,5. Dit zijn waarden die maar zelden voorkomen in de eerste herfstmaand. De temperatuur op aarde stijgt nog altijd en dat is niet verwonderlijk als je ziet hoe sterk het CO2-gehalte in de atmosfeer toeneemt. Hopelijk lukt het de mensheid in de loop van deze eeuw die toename flink af te remmen en uiteindelijk een halt toe te roepen. De afgelopen 4 weerpraatjes stonden in het teken van een afkoelende aarde door bijzondere gebeurtenissen: een zeer krachtige La Niña of zware vulkaanuitbarstingen. Ook de gedragingen van onze zon zouden in dit verband een belangrijke rol kunnen spelen. Zoals u waarschijnlijk al weet komen er op onze zon zonnevlekken voor, soms veel, soms weinig. Eeuwen geleden al ontwaarden de wetenschappers van destijds een cyclus van 11 jaar, lopende van een zeer gevlekte tot een vrijwel vlekkenloze zon. Die vlekken kunnen zo groot zijn als onze aarde en hebben een relatief lage temperatuur (nog altijd enige duizenden graden). Wanneer vlekken ontbreken (zoals nu) dan wordt het magnetische veld op de zon zwakker en kunnen kosmische deeltjes vanuit de ruimte onze planeet gemakkelijker bereiken. Die zeer kleine deeltjes kunnen door klontering aanleiding geven tot de vorming van condensatiekernen hetgeen wolkenvorming bevordert en wanneer er meer wolken dan normaal boven de aarde hangen dan daalt de temperatuur alhier. (wolken nl. zijn in staat om heel veel warmte te weerkaatsen, terug de ruimte in). Of dit verhaal ergens mank gaat? Daar wordt door klimatologen hevig over gesteggeld . Henrik Svensmark, een natuurkundige uit Denemarken gelooft heilig in deze redenering en wijt de huidige opwarming van onze aarde aan een zeer actieve zon (veel zonnevlekken) de afgelopen decennia. Tijdens het Maunderminimum (1645-1715) waren er geen cycli en was de zon al die tijd zonder vlekken. Genoemde periode vormde het dieptepunt van de kleine ijstijd. (wordt vervolgd)

Meer berichten